یه ربع

سلام. من رضا سام هستم و این پادکستِ ماست. در این قسمت، بی‌پرده و صادقانه درباره‌ی حسِ سنگینِ بلاتکلیفی، سردرگمی در انتخابِ مسیر و تله‌ی کمال‌گرایی صحبت می‌کنیم. از روزهایی می‌گوییم که دیگر کارها طعمِ ...

سلام. من رضا سام هستم. در این قسمت بی‌تعارف از خودمان می‌پرسیم چرا باید به حرف‌های آدمی ناشناس گوش کنیم که نه قهرمان المپیک است و نه ورشکسته‌ای بزرگ؟ با هم به نقد جریان‌های موفقیت دروغین و شعارهای توخ...

سلام. من رضا سام هستم و این پادکستِ ماست. در این قسمت، سراغ بهانه‌های دلی و ساده‌ای رفته‌ایم که به این زندگی ارزش جنگیدن می‌دهند. ابتدا با هم لیستی از لحظات شگفت‌انگیزِ روزمره را مرور می‌کنیم؛ از بوی ...

سلام. من رضا سام هستم و این پادکستِ ماست. در سکوتِ سحرگاه، درست در همان لحظاتی که همه‌چیز در زمین آرام و ساکن است، پشت میکروفون نشستم تا درباره عمیق‌ترین علامتِ سؤالِ زندگی گپ بزنیم: اصلاً چرا هستیم و...

در این اپیزود، همه چیز با یک باران غافلگیرکننده وسط داغی تابستان شروع شد؛ بارانی که خیلی زود قطع شد اما به من یاد داد چطور می‌توان بدون دلیل و بدون داشتن یک ایده‌ی از‌پیش‌طراحی‌شده پشت میکروفون نشست و...

تا حالا شده از ترس اینکه نتیجهٔ کارت عالی نشود، اصلاً شروعش نکنی؟ در اپیزود هفتم، با عبور از آمارها و ارقام، سراغ یک مفهوم رهایی‌بخش رفته‌ایم: پذیرش سقوط . با مرور نگاه شوپنهاور و یونگ، بررسی کرده‌ایم...

تا حالا شده به فضای مجازی نگاه کنی و بپرسی چرا کارهای جلف و پوچ میلیون‌ها بازدید دارند، اما هنرِ اصیل غریب می‌ماند؟ در این اپیزود بی‌تعارف، سراغ تظاهرها و ماسک‌هایی رفته‌ایم که برای هم‌رنگ شدن با جماع...

با صدایی گرفته از حساسیت فصلی و در میان هیاهوی واقعی زندگی، قرار است یاد بگیریم چرا برنده‌ها بیشتر از بازنده‌ها شکست می‌خورند داستانی واقعی از دروازه‌بانی که در مه غلیظ جا نزد تا یادمان بماند ما به ا...

در این اپیزود، به سراغ یکی از گریزناپذیرترین و در عین حال ترمیم‌ناپذیرترین تجربه‌های انسانی یعنی «سوگ و فقدان» رفته‌ایم. چرا تلاش برای فرار از درد یا فراموش کردن غم‌ها همیشه نتیجه عکس می‌دهد؟ چطور سوگ...

تا حالا شده بعد از ساعت‌ها اسکرول کردن در اکسپلور یا سیو کردنِ ده‌ها ویدیوی آموزشی، حس کنید خسته‌تر از قبل هستید؟ در این اپیزود از پادکست «یه ربع»، سراغ مفهومی رفتیم که این روزها به شدت کمیاب شده: دکم...

تا حالا به صندلی‌ای فکر کردی که سال‌هاست کسی روش ننشسته؟همه‌چی روش هست:لباس، کیف، حوله، یه عالمه خرت‌وپرت...فقط خودش نیست.فکر کنم ما هم بعضی وقتا همین می‌شیم؛انقدر نقش و کار و «باید» می‌ریزیم روی خودم...

نقطه شروعبعد از چندبار ضبط بالاخره تصمیم کرفتم وسواس را کنار بگذارم و اون دکمه لعنتی بزنم...